22 ஆவது திருத்தம் நீதித்துறையின் சுயாதீனத்தை கேள்விக்கு உள்ளாக்குவதோடு அதன் நோக்கத்தில் உண்மைத் தன்மை உள்ளதா என்பது தொடர்பிலும் ஐயப்பாடுகள் உள்ளதாக சிரேஷ்ட சட்டத்தரணி குமாரவடிவேல் குருபரன் தெரிவித்துள்ளார்.
இந்த விடயம் தொடர்பில் அவர் தொடர்ந்து கருத்து தெரிவிக்கையில்,
22 வது திருத்தம் தொடர்பான விவாதம் நீதித்துறையின் சுயாதீனமான முடிவா என கேள்வியெழுப்பப்படுகின்றது, மாறாக, அறிமுகக் கருத்துக்களில் நான் மூன்று விடயங்களை சுட்டிக்காட்ட விரும்புகின்றேன்.
அரசாங்கத்தின் நோக்கம்
முதலாவது, 22-வது திருத்தத்தின் கூறப்பட்ட நோக்கம் உண்மையில் அதன் உண்மை நிலைக்கு ஏற்ப உள்ளதா என கேள்வியெழுப்பப்பட்டுள்ளது.
“ அரசாங்கத்திலிருந்தும், அரசுடன் தொடர்புடையவர்களிடமிருந்தும் கூறப்பட்ட கருத்து என்னவென்றால் நீதித் தாமதங்களை, சட்டத் தாமதங்களைக் குறைப்போம் என்பதுதான்.
இது நீதித்துறை சுயாதீனத்திற்கு இழுக்கு என்று வாதிடுபவர்களில் சிலர் கூட, இது சட்டத் தாமதங்களுக்குச் சற்றேனும் உதவும் என்று ஒப்புக்கொண்டுள்ளனர்.
ஆனால் நான் அப்படி நினைக்கவில்லை. மேம்பட்ட நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் வயது வரம்பையும், இப்போது கீழ்நிலை நீதித்துறை உறுப்பினர்களின் வயது வரம்பையும் உயர்த்துவது சட்டத் தாமதப் பிரச்சினையைச் சமாளிக்க உதவுமா என்பதில் எனக்கு அடிப்படை ஐயம் உள்ளது.
அதற்கான காரணத்தை விளக்குகிறேன், வயது வரம்பை உயர்த்துவது இந்த நீதிமன்றங்களில் பணியாற்றும் நீதிபதிகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கப் போவதில்லை, அதே எண்ணிக்கையிலான நீதிபதிகள் தான் பணியாற்றுவார்கள்.
சமீபத்திய காலத்தில் உச்ச நீதிமன்றம் மற்றும் மேல் நீதிமன்றத்தில் பணியாற்றும் நீதிபதிகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரித்த அரசியலமைப்புத் திருத்தம் ஏற்கனவே கொண்டு வரப்பட்டது என்பதை நாம் அறிவோம்.
அதேபோன்று, கீழ்நிலை நீதித்துறை உயர் நீதிமன்றம், மாவட்ட நீதிமன்றம், மாஜிஸ்திரேட் நீதிமன்றம் ஆகியவற்றின் வயதை உயர்த்துவதால் நீதிமன்ற வளாகங்களின் எண்ணிக்கையோ, நீதிபதிகளின் எண்ணிக்கையோ அதிகரிக்காது.
வழக்குகளை விசாரிக்க அதிக நீதிபதிகள் கிடைப்பதில்லை என்றால், தாமதங்களும் குறையாது”
தீர்ப்பின் தாமதம்
ஆகவே, அதே நீதிபதிகள் மேலும் இரண்டு ஆண்டுகள் பணியாற்றப் போகிறார்கள் என்றால், தாமதத்தைக் குறைக்க அது எப்படி உதவும் என கேள்வியெழுப்பப்படுகின்றது.
“ தீர்ப்பு வழங்கும் தரத்தை இது உயர்த்தும் என்று வாதிடப்பட்டால், அது தற்போதைய நீதித்துறை உறுப்பினர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட தரத்தில் நீதி வழங்குகிறார்கள், புதிதாக நீதித்துறையில் நுழைபவர்கள் அந்தத் தரத்தைத் தக்கவைக்க முடியாது என்று முன்னரே கருதுவதாகும்.
அந்த வாதம் எங்கிருந்து வருகின்றது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.
நீதித்துறையில் நுழைபவர்களின் தரம் மிகச் சிறந்ததாக இல்லை என்று வாதிடப்பட்டால், நீதித்துறைக்கான நுழைவுத் தேவைகள் குறிப்பாக மேம்பட்ட நீதிமன்றங்களுக்கானவை மாற்றப்பட வேண்டும் என்பதே அதன் பொருள்.
மேம்பட்ட நீதிமன்றங்களைப் பொறுத்தவரை, நான் நீண்ட காலமாகச் சொல்லி வருவது என்னவென்றால், மேம்பட்ட நீதிமன்றங்கள் பெரும்பாலும் சட்டமா அதிபர் திணைக்களத்திலிருந்தே நீதிபதிகளைப் பெறுகின்றன.
ஜனாதிபதி சட்டத்தரணிகளை சாடியவர்கள், இந்த விடயத்திற்கு மன்னிப்பார்கள் என்று நம்புகிறேன்.
கடந்த இருபது முப்பது ஆண்டுகளில் மிக அதிக எண்ணிக்கையிலான நீதிமன்ற நீதிபதிகளை வழங்கிய ஒரே அரசு நிறுவனம் அதுவே.
தனியார் பார் உறுப்பினர்களை மேம்பட்ட நீதிமன்றங்களில் பணியமர்த்த அழைப்பது மிகக் குறைந்த அளவிலேயே இருந்து வருகின்றது.
உதாரணமாக, இந்தியாவில் தனியார் பார் உறுப்பினர்களை மேம்பட்ட நீதிமன்றங்களில் அமர்த்துவதில் இன்னும் திறந்த அணுகுமுறை உள்ளது.
ஆகவே, மேம்பட்ட நீதிமன்ற நீதிபதிகள், சட்டமா அதிபர் திணைக்களத்திலிருந்தோ அல்லது கீழ் நீதிமன்றங்களிலிருந்தோ மட்டுமே தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள்.
இந்தத் தேர்வு முறை மாறாவிட்டால், பிரச்சினை தரம் பற்றியதாக இருந்தால், அதைச் சமாளிக்க முடியாது”.
22ஆவது திருத்தம்
தற்போதைய நீதிபதிகளை மேலும் இரண்டு ஆண்டுகள் பணியாற்ற அனுமதிப்பது திறமையான, அனுபவமிக்க நீதிபதிகளைத் தக்கவைக்கும் என்று சொல்பவர்களிடம் என் கேள்வி,
மேம்பட்ட நீதிமன்ற நியமனப் பிரச்சினையை இந்தத் திருத்தம் கையாளாதபோது, தீர்ப்புத் தரத்தை அது எப்படி மேம்படுத்தும்?
எனவே, 22-வது திருத்தம் சட்டத் தாமதங்களைக் குறைப்பது பற்றியதல்ல என்று நான் நினைக்கிறேன். தகுதியான, திறமையான நீதிபதிகளைத் தக்கவைப்பது பற்றியதும் அல்ல
அது மிகவும் ஆபத்தான வாதம்.
எனவே இரு விஷயங்களிலும் 22-வது திருத்தம் அதன் கூறப்பட்ட நோக்கத்தில் தோல்வியடைகின்றது என்று நான் கருதுகிறேன்.
ஜனாதிபதியின் முடிவில் சிக்கல்
பின்னர் இந்தத் திருத்தம் எதைப் பற்றியது? ஜனாதிபதி இது ஒரு பெரிய கட்டமைப்புச் சீர்திருத்தத்தின் பகுதி என்று நம்பச் செய்ய விரும்புகிறார் என்று நினைக்கிறேன்.
சட்டத்தரணிகள் சங்கத்துடனான சந்திப்பில் சட்டத் தாமதங்களைக் குறைக்க அவர் மேற்கொள்ளும் பிற சீர்திருத்த முயற்சிகளைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டதாக ஊடகங்களில் கண்டேன்.
அந்தச் சீர்திருத்த முயற்சிகள் எவ்வாறு தாமதங்களைக் குறைக்கும் என்பது எனக்குத் தெளிவாகத் தெரியாவிட்டாலும், அந்தப் பட்டியலில் இந்தத் திருத்தம் எவ்வாறு பங்களிக்கிறது என்பதை நான் காணவில்லை.
இது விதிவிலக்கான ஒன்று. தாமதங்களைக் குறைக்க இது பங்களிக்கிறது என்ற எந்த நியாயமான காரணத்தையும் நான் இதுவரை கேள்விப்படவில்லை. இது நம்மை பதவிக் காலப் பாதுகாப்பு என்ற கேள்விக்கு அழைத்துச் செல்கின்றது.
சாலிய பீரிஸ், ஊடக நேர்காணல்களில் இதைச் சிறப்பாக விளக்கியுள்ளார்.
நீதித்துறை சுயாதீனம் பதவிக் காலப் பாதுகாப்புடன் தொடர்புடையது.
அதனால்தான் அரசியலமைப்பின் 175-வது பிரிவு உச்ச நீதிமன்றம் மற்றும் மேல் நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் ஓய்வு வயதைக் கையாள்கின்றது என்றார்.
]]>
